Eigenlijk was het helemaal niet zo handig om in Linz te overnachten. We hadden beter in Amstetten kunnen slapen. We willen namelijk met de trein naar Melk en daarvoor moeten we in Amstetten overstappen.

We reizen vanmorgen dus eerst naar Amstetten en stappen daar over op het boemeltreintje naar Melk.

Omdat het nog voor tienen is, lijkt het mij ineens wel leuk om een station eerder uit te stappen. We hebben meer dan genoeg tijd voor wat extra kilometers langs de Donau. We stappen daarom uit op het station van Pöchlarn en drinken bij KuK Stadtkaffee eerst een kop thee. De kerk is net uit, dus het is er gezellig druk.

Daarna lopen we naar de Donauradweg, langs de oever van de Donau. We lopen over het fietspad pal langs de rivier richting Melk.

Het is best lekker om weer eens kilometerslang vlak te lopen en ondertussen om je heen te kunnen kijken. We zien cruiseschepen varen en aangemeerd liggen. We passeren Ebersdorf, dat aan de andere kant van de Donau ligt. En heel in de verte doemt de grote abdij van Melk op.

We lopen niet helemaal door naar Melk, maar steken de Donau over bij het Donaukraftwerk Melk. We lopen over een brede dam die dwars door de rivier loopt. Deze dam is niet alleen een doorgang voor wandelaars, maar maakt ook deel uit van een waterkrachtcentrale en een sluis voor schepen.

We lunchen buiten bij Hafenstüberl Luberegg. Een Schinken-Käse-Toast en een Bratwurst. Er is hier veel bedrijvigheid, vooral van fietsers. Bijna allemaal op e-bikes, zo te zien. Ze houden hier graag even een stop.

We lopen inmiddels over de officiële Welterbesteig Wachau en gaan wat meer landinwaarts en omhoog, door bossen en langs akkers. Op het hoogste punt staat tussen de bomen een mooie uitkijktoren. Jammer genoeg is hij gesloten. De sleutel kun je ophalen bij een huis in het volgende dorp. Tsja.

We passeren het gehucht Rantenberg. Wat een sfeervol plaatsje. En zoveel fruitbomen! Volop appels, peren en pruimen.

Daarna dalen we geleidelijk af. Iets voor drieën zijn we bij ons Gasthof. Een zeer vriendelijke oudere man en vrouw ontvangen ons.

Tijdens het wandelen hadden we bedacht dat het leuk zou zijn om nog even met de bus naar Melk te gaan om de abdij van dichtbij te zien. Toevallig ligt de bushalte vlak bij het Gasthof en gaat de eerstvolgende bus om kwart over drie.

We zetten onze spullen op de kamer, pakken het hoognodige mee en zitten een paar minuten later in de bus naar Melk. Snelle actie! Even later lopen we door het centrum van Melk naar de ingang van de beroemde abdij.

We wandelen door de indrukwekkend lange gangen en over de grote binnenplaatsen. Het is alsof we in een andere wereld stappen. Zo groot en zoveel toeristen! We lopen ook even binnen in de kerk van de abdij. Wat een overdaad aan bladgoud en prachtige beschilderingen.

Daarna maken we nog een ronde door de mooie Paradiesgarten, met zijn eeuwenoude lindebomen en mooie uitzicht op de Donau.

Rond kwart voor vijf kunnen we weer mee terug met de bus. Een bliksembezoek aan de abdij van Melk, maar toch heel leuk om hem van dichtbij gezien te hebben.

We praten nog wat met het oudere stel van het Gasthof over de waterstand van de Donau. Die is nu heel laag, maar in bijvoorbeeld 2013 stond het water zo hoog dat de hele benedenverdieping van hun Gasthof onder water kwam te staan. Verschrikkelijk was het. Aan een muur van een schuur is nog te zien hoe hoog het water toen stond: tot dat niveau is de muur donkerder van kleur.

Het avondeten is deze keer wat lastiger te regelen. In het dorp is niets open en het tapasrestaurant in het volgende gehucht blijkt volgeboekt. Gelukkig zit er naast de camping, aan de andere kant van ons dorp, een viskraam waar we terechtkunnen.

Daar eten we smakelijke Steckerlfisch: verse makreel, op een stok gespietst en boven houtskool gegrild. Er staan lange houten tafels en de sfeer is gemoedelijk. Precies goed na deze drukke, maar leuke dag.

Overnachting: Gasthof Weidenauer (Gabi's Café), Emmersdorf an der Donau.

Gelopen: 16,4 km (exclusief abdij Melk)
Omhoog: 279 m
Omlaag: 266 m