Thuis worden we ’s morgens nog wel eens wakker van onze koekoeksklok. Vandaag worden we gewekt door een echte koekoek. Behalve de geluiden uit de natuur hoor je hier verder helemaal niets.

Het ontbijt is geweldig. Vooral de grote portie gesneden, gevarieerd vers fruit met Griekse yoghurt kunnen we zeer waarderen. Het is allemaal heerlijk gastvrij en zeer verzorgd.

Het is vandaag bewolkt en veel koeler dan gisteren. Dat is super fijn, want vandaag staat een prachtige etappe op het programma van Black Valley naar Lough Acoose in de Glencar Valley.

We lopen door de indrukwekkende Black Valley met links en rechts rotsachtige, groen begroeide hellingen. Het voelt afgelegen en veel grootser dan ik had verwacht. We volgen eerst een rustig verhard weggetje en passeren een meer en een paar afgelegen boerderijen. Daarna gaan we over op smalle groene weggetjes en drassige paden. Hier begint de eerste echte klim naar de Bridia Pass. De uitzichten zijn fantastisch. Achter ons ligt de Black Valley en voor ons de Bridia Valley, langgerekt met groene weilanden en stapelstenen muurtjes.

We dalen voorzichtig weer af en lopen een stuk over een veel makkelijker weggetje. Daarna volgt de tweede flinke klim over een zigzaggend bergpad. Wederom zijn de uitzichten op de Bridia Valley prachtig. Onderweg houden we een korte pauze op een uitnodigend bankje. We zien veel schapen met lammetjes. Het miezert een beetje, maar dat deert ons niet. Het is juist fijn dat het niet meer zo warm is als de afgelopen dagen. Bovendien maakt de laaghangende bewolking het landschap extra sfeervol en typisch Iers.

Op de top zien we de uitgestrekte Glencar Valley met het grote meer Lough Acoose. We denken dat we in de verte ook de zee zien met daarachter het Dingle-schiereiland, al zou het ook een tweede meer kunnen zijn. Mooi is het in ieder geval. Het zonnetje breekt zelfs heel even door. Timing.

De afdaling is steil en soms glibberig. We zigzaggen omlaag richting kleine boerderijen en oude stapelmuren. Daarna lopen we over rustige landweggetjes verder langs Lough Acoose naar onze B&B.

We worden verwelkomd door twee pauwen. Aan de deur hangt een briefje met ons kamernummer en een pijl die naar de zijkant van het huis wijst. Het is even zoeken op het rommelige terrein naar onze kamer. Overal hangen briefjes. De schoenen moeten buiten blijven en de tearoom is een paar deuren verder.

Als we zijn gesetteld gaan we naar de tearoom. Ook daar hangen overal briefjes met huisregels en instructies. Het voelt niet heel welkom. We maken een kop thee en vinden uiteindelijk ook nog een briefje met het wifi-wachtwoord.

Als we weer op de kamer zijn, komt de vrouw des huizes even langs. Een snelpratend type dat alles goed in de hand wil houden. Ze heeft de schoenen buiten geteld en mist een paar. Mijn paar, want ik had ze binnen op mijn zitmatje gezet om ze te laten drogen. Fout natuurlijk. Ik breng ze braaf weer naar buiten (en later die avond weer naar binnen, niet verder vertellen).

We eten samen met Joel en Connor die ook hier slapen. Het eten is redelijk. Buiten lopen enorm veel pauwen rond. Ze hebben er achttien en de hele avond horen we hun grappige lokroep. We leren de gastvrouw iets beter kennen. Ze heeft veel passie voor haar dieren (ik denk meer dan voor haar B&B).

Ik krijg nog een mail dat onze hotelkamer in Cahersiveen overmorgen is geannuleerd vanwege een lekkage. Dat is even schakelen, zeker omdat het een lang weekend is voor de Ieren en alles daar vol lijkt te zitten. Uiteindelijk vind ik via Airbnb nog een kamer, iets voorbij het plaatsje. Jammer dat we nu niet in het centrum zitten, maar we zijn blij dat er überhaupt nog iets beschikbaar is.

Het was opnieuw een prachtige dag door een bijzonder mooi en ruig landschap.

Overnachting: Lough Acoose House

Gelopen: 20,5 km
Omhoog: 782 m
Omlaag: 720 m