We hebben acht etappes van de Kerry Way gelopen op het schiereiland Iveragh. De laatste, negende etappe zou het rondje Kerry Way compleet maken. Die slaan we echter over, want we gaan verder wandelen op het schiereiland Beara over de Beara Way.

Vandaag lopen we de etappe van Kenmare naar Lauragh. We wandelen de Beara Way tegen de klok in. De officiële etappe is ruim 25 kilometer lang. Dat vinden wij te veel, zeker omdat er veel regen is voorspeld en de paden slecht begaanbaar zijn. Daarom hebben we vanmorgen een taxi geregeld die ons naar Beara Camping brengt, ongeveer twaalf kilometer ten westen van Kenmare aan de kust van Kenmare Bay.

Aan de overkant van de camping voert een klein weggetje naar de Uragh Stone Circle aan de Beara Way. We lopen langs de mooie meren van Cloonee Lough. In de verte doemt de indrukwekkende waterval van Gleninchaquin Park op.

Dan komen we aan bij de Uragh Stone Circle, een meer dan drieduizend jaar oude steencirkel uit de Bronstijd. De vijf stenen staan op een heuveltje tussen twee meren, met uitzicht op de bergen en de fraaie waterval. Wat een prachtige plek. Dat belooft veel goeds voor de rest van de Beara Way.

We lopen verder en volgen een zijpad naar een famine house. Het is een overgroeide ruïne van een klein stenen huisje dat tijdens de Ierse hongersnood werd verlaten. Er staat een informatiebord bij, maar we hebben tijdens deze reis al veel meer van dit soort huisjes gezien.

Dan gaan we steil omhoog. Het pad, als we al een pad kunnen onderscheiden, is ontzettend nat en zompig. We proberen zoveel mogelijk over rotsblokken en graspollen te lopen om niet weg te zakken. Het loopt zwaar en langzaam. Inmiddels is het ook hard gaan regenen en de wind giert om ons heen. Boven op de berg moeten we zelfs nog een aantal trappetjes over. De storm probeert ons daar bijna van af te blazen.

Wanneer we weer dalen, neemt de wind gelukkig wat af. Het regent nog steeds. Onze regenkleding houdt ons goed droog en warm. De Gore-Tex-schoenen zijn inmiddels wel doorweekt. Urenlang lopen door drassig terrein kunnen ze uiteindelijk toch niet aan. Ierland is een uitstekend land om outdoorkleding te testen. ‘There is no such thing as bad weather, only bad clothing.’

De natuur en de uitzichten zijn schitterend. Ruige bergen, de zee in de verte en uitzicht op het schiereiland Iveragh, waar we eerder liepen. Het is hier werkelijk prachtig.

Na al het harde werken om over de berg te komen, volgen we aan de voet van de heuvel smalle asfaltweggetjes. Het is prettig wandelen langs enkele boerderijen. Een schaap met twee lammetjes schrikt als we langslopen en rent weg. Ze springt over een beekje en het eerste lammetje volgt zonder problemen. Dan klinkt er ineens een plons. Het tweede lammetje belandt in het water. Ach, wat zielig. We kunnen het diertje niet direct helpen omdat er een hek tussen ons en het beekje staat. Gelukkig lukt het het kleine zwarte lammetje om er na drie pogingen zelf weer uit te klimmen. Druipend nat rent het achter zijn moeder aan.

We gaan nog een keer flink omhoog en omlaag en komen daarna bij een bosweggetje. Via een klein zijpad maken we een omweg naar Derreen Garden, een historische tuin aan de kust bij Lauragh, bekend om zijn weelderige subtropische begroeiing. Er is een klein en gezellig café waar we thee met taart eten. Omdat er weinig zitplaatsen zijn, delen bezoekers de tafels met elkaar. We raken aan de praat met een Belg en een stel uit Colorado. Daarna maken we een rondwandeling door de tuin. Het is er mooi, al vinden we de entreeprijs van twaalf euro per persoon aan de hoge kant. Misschien zijn we inmiddels ook wat verwend. We lopen tenslotte al de hele dag door prachtige natuur.

Na dit leuke uitstapje lopen we terug naar de Beara Way. Het is nu niet ver meer naar onze B&B. Het laatste stuk wandelen we samen met de dochter des huizes, die net klaar is met werken.

We worden met een kop thee ontvangen door gastvrouw Sheila. Een vriendelijke vrouw met een vleugje droge humor. We praten gezellig in de woonkamer met een stel uit Zuidlaren dat een gecombineerde fiets- en wandelvakantie maakt.

Daarna brengt Sheila ons met de auto naar een huis op ongeveer honderd meter afstand. Ook dat huis is van hen en haar man heeft het volledig opgeknapt. Wij krijgen een kamer en badkamer op de begane grond. Alles ruikt nog helemaal nieuw.

Tegen half zeven lopen we terug naar het woonhuis voor de warme maaltijd. Die smaakt uitstekend. We zitten aan tafel met de andere Nederlanders, wat erg gezellig is. In een andere kamer eet nog een groep gasten. Sheila heeft het vandaag druk. Gisteren had ze juist niemand te slapen.

Daarna lopen we terug naar onze kamer. Moe, maar voldaan. Het duurt niet lang voordat we slapen. Het was een dag vol prachtige natuur en gezellige ontmoetingen.

Overnachting: Mountain View B&B

Gelopen: 18,9 km
Omhoog: 664 m
Omlaag: 676 m