Wat een prettig verblijf hadden we bij Lynch's on the Pier. Goed gelegen bij de leuke haven van Castletownbere, een mooie ruime kamer en een lekker ontbijt in het bijbehorende restaurant.

Vandaag lopen we naar het gehucht Adrigole. We slapen daar in de Hungry Hill Lodge and Campsite. Er is geen restaurant, ook niet in de directe omgeving. Wel kunnen we gebruikmaken van de keuken van de lodge en op 350 meter afstand zit een klein buurtwinkeltje.

Het is een lange en zware etappe. Omdat we vóór sluitingstijd bij het winkeltje willen zijn, smokkelen we een beetje met de route. In plaats van direct de hoogte in te gaan, blijven we de eerste kilometers op kleinere, lager gelegen asfaltweggetjes lopen. Zo winnen we wat tijd. Nog in de buitenwijken van Castletownbere steekt ineens een rode vos met een dikke, lange staart de weg over. Best bijzonder, want behalve konijnen en af en toe een hert zien we hier niet veel wild.

Na 6,5 kilometer pikken we de Beara Way weer op. Het is half elf. We lopen verder over de karakteristieke Ierse berghellingen. Zompig, nat, oneffen, met gras, heide, blubber, rotsblokken, schapen en schitterende uitzichten. Ruig terrein. De Beara Way wordt aangegeven met deels geel geverfde paaltjes met een afbeelding van een wandelaar. We zijn voortdurend op zoek naar het volgende paaltje, omdat er vaak geen zichtbaar pad is.

Om half een ontmoeten we wat tegenliggers uit Duitsland die de Beara Way in tegenovergestelde richting lopen. We zijn ongeveer halverwege. Leuk om even ervaringen uit te wisselen.

Daarna wordt het terrein nog ruiger. Veel zoeken, verkeerd lopen en natte voeten, maar we blijven goedgehumeurd omdat het hier zo prachtig is. Bij een mooi meertje houden we even pauze voor crackers met smeerkaas.

We lopen weer verder en dan zien we ineens een grote wollige witte bult uit de modder steken. Een dood schaap. Waarschijnlijk weggezakt in de drassige grond en verdronken. Het pad loopt er vlak langs. Chris komt er zonder problemen voorbij, maar ik maak een verkeerde inschatting en zak naast het dode dier tot aan mijn knieën weg in de modder. Jakkes! Mijn schoenen lopen vol met smurrie. Brrrr... en pal naast dat dode schaap. Echt niet fris. Op dit soort momenten is wandelen ineens een stuk minder leuk.

Maar niet te lang getreurd. Overmorgen kan alles weer in de wasmachine, dus wat geeft het. We passeren een prachtig gedeelte met grote rotsplaten. Er zijn touwen gespannen om je aan vast te houden, omdat de rotsen in de regen erg glad worden. Het is zo mooi hier. We zijn er inmiddels bijna aan gewend geraakt om iedere dag weer zulke prachtige uitzichten te hebben op bergen en zee.

Even wordt het makkelijker als we over een duidelijk landweggetje verder omhoog lopen. Maar al snel verruilen we dat weer voor oneffen terrein. Daarna volgt de steile afdaling richting Adrigole en zijn we blij als we weer een asfaltweggetje bereiken.

De laatste kilometers zijn eenvoudig. Rond vier uur komen we aan bij de Hungry Hill Lodge and Campsite, waar we heel vriendelijk worden ontvangen door de Nederlandse gastvrouw. Het ziet er allemaal tiptop uit. Een prettige kamer met eigen badkamer, een grote gemeenschappelijke keuken en zitruimte, en alles is brandschoon.

Even later lopen we naar het buurtwinkeltje. Het is maar 350 meter vanaf de camping. We kopen diepvriespizza’s voor het avondeten en wat levensmiddelen om morgen zelf een ontbijtje te maken.

Het is een gezellige plek. In de keuken spreken we ook nog enkele Nederlandse gasten die de Beara Way in de andere richting lopen en net hun eerste etappe achter de rug hebben. Leuk om ervaringen uit te wisselen over wandelvakanties en andere reizen.

Overnachting: Hungry Hill Lodge & Campsite

Gelopen: 22,3 km
Omhoog: 820 m
Omlaag: 786 m